Ai Shiyorin ^^

 

Close Friend (Chapter...3)

 

Author : Shiyorin

Fan fiction : TVXQ

Paring : Yunho x Jaejoong , Yuchun x Junsu and Changmin...

Genre : Romantic, Comedy , Drama

Rate : PG-13

Author's note : Re-post ค่ะ

 

 

Warning :  ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคYนะคะ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าใครหลงเข้ามาอ่านหรือว่าไม่ชอบหรือรับไม่ได้ ก็ได้โปรดปิดหน้าต่างนี้ไปด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

 

 

Close Friend

: Chapter 3

 

 

 

"ยุนโฮ"

 

 

"ยุนโฮ!"

 

 

"ยุนโฮ!"

 

 

-ป้าบ-

 

 

"โอ๊ย! อะไรวะยูชอน เรียกดีๆก็ได้นี่ไม่เห็นต้องทำรุนแรงขนาดนี้เลย ไอ้เพื่อนบ้า!" ยุนโฮที่ถูกยูชอนตีหลังดังป้าบตะโกนด่ายูชอนที่เดินมาหาที่โต๊ะม้าหินตัวประจำในมหาวิทยาลัย

 

 

"อ้าว! ยังจะมีหน้ามาด่าฉันอีกหรอ ฉันเรียกนายตั้งสามรอบแล้วนะ แต่ก็ยังเห็นนายนั่งเหม่ออยู่นั้นแหละ ฉันก็เลยสงเคราะห์นายหน่อยน่ะ" ยูชอนตอบตามความจริงที่เห็น

 

 

...ก็เรียกเท่าไรไม่เห็นได้ยินนี่น่า...

 

 

ยุนโฮมัวแต่นั่งนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนวันเสาร์เลยทำให้ยูชอนเรียกแล้วไม่ได้ยิน เขาไม่โกรธยูชอนหรอกในเมื่อเขาเองก็นั่งเหม่ออยู่จริงๆนั่นแหละ

 

 

...ครั้งนี้ยอมยกให้ก็ได้วะ...

 

 

...แต่คราวหน้าไม่มีทางหรอกต้องเอาคืน!...

 

 

 

"แล้วนายเรียกฉันทำไมล่ะ" ยุนโฮถามขึ้น

 

 

"ไม่มีอะไรหรอก ฉันเห็นนายนั่งเหม่อตั้งแต่เข้าเรียนตอนเช้าแล้ว ฉันก็เลยจะถามว่านายกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่" ยูชอนตอบยุนโฮไปพร้อมกับถามคำถามที่ตัวเองสงสัยมาตั้งแต่เช้า

 

 

"เปล่านี่ ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย" ยุนโฮพยายามเฉไฉ

 

 

"ไม่จริงหรอก นายต้องมีอะไรแน่ๆฉันดูออกน่าอย่ามาปิดบัง คายออกมาซะดีๆไอ้หมีซื่อบื้อ" ยูชอนคาดคั้นให้ยุนโฮบอกความจริงออกมา

 

 

ยุนโฮไม่รูว่าจะบอกยูชอนดีหรือเปล่าเรื่องที่เขารู้สึกแปลกๆกับแจจุงตั้งแต่ตอนนั้น มันดูไม่ค่อยดีเท่าไรเพราะในเมื่อเขาก็มีอึนเฮเป็นคนรักอยู่แล้ว แล้วเขาจะรู้สึกชอบแจจุงได้ยังไงกัน มันผิดนะ! แต่เมื่อเห็นว่ายูชอนคาดคั้นจะเอาความจริงให้ได้เขาก็จะยอมบอกล่ะกัน ในฐานะเพื่อนคนที่เขาไว้ใจคนหนึ่งอีกอย่างยูชอนก็รู้จักแจจุงอยู่แล้ว

 

 

...งั้นฉันจะยอมบอกนายก็ได้...

 

 

"เอ่อ คือว่า...คือว่า..." ยุนโฮพูดแบบตะกุกตะกัก

 

 

"คือว่าอะไรเล่า! ก็พูดออกสิอย่าคิดนาน ฉันรำคาญ!" ยูชอนที่ใจจดใจจ่อกำลังนั่งฟังยุนโฮพูดอย่างตั้งใจเริ่มรำคาญ จึงเร่งให้ยุนโฮพูดความจริงเร็วๆ ไม่งั้นเขาได้ถีบไอ้หมีซื่อบื้อตัวนี้ตกเก้าอี้ม้าหินแน่ โทษฐานที่มัวแต่อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้

 

 

"เออ รู้แล้วน่า อย่าเร่งดิ" ยุนโฮบอกยูชอน "ฉันรู้สึกว่าตัวฉันเองอาจจะชอบแจจุงอยู่"

 

 

O________________O!!!!!!!

 

 

"หา~~~~~"

 

 

"จริงหรอวะยุนโฮ"ยูชอนตะโกนออกมาด้วยเสียงอันดัง

 

 

"แล้วนายจะแหกปากตะโกนทำไมเล่า! เห็นไหมว่าคนอื่นเขาหันมามองกันหมดแล้ว" ยุนโฮไม่เข้าใจว่าทำไมยูชอนต้องทำเป็นตกใจขนาดนั้นด้วยพร้อมกับพยักเพยิดหน้าให้ยูชอนหันไปมองว่ามีคนกำลังมองมาที่เขาสองคนอยู่

 

 

"ก็ฉันตกใจนี่หว่า เมื่อกี๊นายบอกว่าไงนะ นายบอกว่านายชอบ...แจ...แจจุงหรอ?" ยูชอนถามยุนโฮซ้ำเพื่อที่จะย้ำว่าตัวเองไม่ได้หูฝาดไป

 

 

"ก็ไม่รู้สิ ฉันยังไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรน่ะ" ยุนโฮบอก

 

 

"แล้วนายคิดว่าตัวนายเองเริ่มรู้สึกชอบแจจุงตอนไหนล่ะ" ยูชอนพยายามเป็นที่ปรึกษาที่ดีให้กับยุนโฮ แต่ในใจตอนนี้นั้นกลับอยากจะกระโดดกอดจุนซูแน่นๆแรงๆหนึ่งที

 

 

...อย่างนี้ต้องบอกจุนซู...

 

 

"ก็เมื่อวันเสาร์หลังจากที่อึนเฮกลับไปแล้ว ตอนกลางคืนฉันหิวน้ำก็เลยจะออกไปกินในห้องครัว แต่แล้วฉันก็เห็นแจจุงกำลังยืนอยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านฉันเลยเดินเข้าถาม" ยุนโฮที่กำลังเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นคืนนั้นให้ยูชอนฟังอยู่หยุดพักนิดหนึ่ง

 

 

"แล้วไงต่อ" ตอนนี้ยูชอนทำเป็นตีสีหน้าจริงจังบอกให้ยุนโฮเล่าต่อ

 

 

"แจจุงบอกว่านอนไม่หลับก็เลยออกมาคิดอะไรเล่นๆ" ยุนโฮเล่าต่อ "แล้วตอนนั้นฉันก็มองหน้าเขา ฉันรู้สึกว่าเขาสวยและก็น่ารักมากเลย เขาช่างดูหน้าทะนุถนอมตอนนั้นข้างในใจของฉันมันก็เต้นแปลกๆด้วยนะ นายว่าฉันกำลังชอบเขาอยู่หรือเปล่ายูชอน?" ยุนโฮเล่าจบก็ถามยูชอน

 

 

"อืม ฉันว่านายกำลังชอบแจจุงล้านเปอร์เซ็นต์เลยล่ะเพื่อน" เพราะเท่าที่ฟังยุนโฮเล่ามาบวกกับการที่เขามีประสบการณ์มาก่อนตอนที่เจอกับจุนซูครั้งแรกนั้นทำให้เขาค่อนข้างมั่นใจมากๆว่ายุนโฮชอบแจจุงเข้าแล้ว

 

 

"แต่ว่าฉันมีอึนเฮอยู่แล้วนะ แล้วฉันจะชอบเขาได้ยังไงกัน ถ้าฉันชอบเขาจริงๆมันก็เหมือนกับว่าฉันนอกใจอึนเฮน่ะสิ" ยุนโฮบอกยูชอนในความไม่ถูกต้องของเรื่องนี้ถ้าเกิดเขาชอบแจจุงจริงๆ "แล้วก็อีกอย่าง แจจุงจะรู้สึกยังไงถ้าฉันบอกชอบเขา เราเป็นเพื่อนกันนะ"

 

 

"โถ่เอ๊ย!! ไอ้หมีซื่อบื้อ!! นายนี่มันไม่รู้อะไรเลยจริงๆนะให้ตายสิ" ยูชอนบ่นออกมากับความซื่อบื้อของเพื่อนตัวเอง

 

 

...โง่จริงเลย ไอ้หมีบ้า!...

 

 

"ฉันว่านายควรไปคิดดูดีๆดีกว่านะว่านายชอบแจจุงจริงๆหรือเปล่า ส่วนอึนเฮน่ะบางทีนายอาจจะไม่เคยรักเขาเลยก็ได้นะ" ยูชอนบอกให้ยุนโฮลองคิดทบทวนกับความรู้สึกภายในใจของตัวเอง

 

 

"เดี๋ยวฉันคงต้องไปแล้วนะ แล้วอย่านั่งเหม่อจนลืมเข้าเรียนตอนบ่ายล่ะ บาย" ยูชอนลุกขึ้นยืนบอกลายุนโฮแต่ก็ยังไม่ลืมที่จะเตือนยุนโฮให้เข้าเรียนตอนบ่ายก่อนที่จะวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

"เออ" ยุนโฮตอบแบบไม่ใส่ใจนักโดยไม่ได้หันมามองเลยว่ายูชอนนั้นหายไปแล้ว เพราะในใจของเขาตอนนี้นึกถึงคำพูดที่ยูชอนบอกทิ้งท้ายเอาไว้

 

 

...อึนเฮน่ะบางทีนายอาจจะไม่เคยรักเขาเลยก็ได้นะ...

 

 

________________

 

 

หลังจากที่ยูชอนได้รับรู้ความจริงที่ว่ายุนโฮนั้นชอบแจจุง เขาก็รีบวิ่งด้วยความเร็วทั้งหมดที่ตัวเองมีบึ่งมาหาจุนซูที่คณะทันที เมื่อมาถึงหน้าห้องเรียนที่จุนซูจะต้องเข้าเรียนในตอนบ่ายเขาก็หยุดพักหอบหายใจให้ร่างกายปรับตัวสักพักหนึ่งก่อนแล้วจึงชะเง้อหน้ามองหาจุนซูในห้อง

 

 

...โอ๊ะ! นั่นไง จุนซูที่รัก เจอแล้ว...

 

 

...กำลังอยู่กับแจจุงพอดีเลย...

 

 

"จุนซู!!!" ยูชอนตะโกนเรียกจุนซูจากที่หน้าประตู

 

 

"ยูชอน! มีอะไรหรอทำไมถึงดูเหนื่อยอย่างนั้นล่ะไม่ทำอะไรมา" จุนซูเมื่อเห็นยูชอนก็รีบเดินมาหา พอเห็นว่ายูชอนเหงื่อท่วมตัวพร้อมกับหายใจหอบหน่อยๆจึงถามยูชอนด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับหยิบผ้าเช็ดหน้าของตัวเองขึ้นมาซับเหงื่อให้กับยูชอน จนเพื่อนๆรุ่นพี่ในคณะที่เดินผ่านไปผ่านมารวมถึงเพื่อนๆที่อยู่ในห้องเรียนต่างพากันอิจฉาคู่รักคู่นี้กันท่วนหน้า

 

 

"โอ๊ย!!!! มดมันกัดฉันแล้วดูสิพวกเรา" เด็กสาวซึ่งเรียนคณะเดียวกันกับจุนซูและแจจุงพูดขึ้นล้อๆ

 

 

"ใช่ๆ ดูสิเพื่อนๆ มดมันก็ขึ้นตัวฉันเหมือนกันล่ะ" เด็กสาวอีกคนหนึ่งก็พูดล้อๆออกมาเช่นกัน เลยทำให้เพื่อนๆต่างพาส่งเสียงแซวทั้งคู่อย่างสนุกสนานส่วนแจจุงแค่หัวเราะน้อยๆเท่านั้น

 

 

"อะไรกันพวกเธอนี่! มดคงมดขึ้นอะไรเล่ามีที่ไหนฉันยังไม่เห็นสักตัว หุบปากไปเลยไป"จุนซูพูดแก้ตัวด้วยความเขินใบหน้าขึ้นสีชมพูจนเกือบแดง ยูชอนแค่ยิ้มให้กับเสียงแซวล้อๆของเพื่อน

 

 

"ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายแหละ เรื่องสำคัญด้วยนะ ขอเวลาหน่อยได้ไหม"ยูชอนถาม

 

 

"ไม่เห็นต้องขอเลย ฉันมีเวลาให้นายเสมอแหละ ว่าแต่มีเรื่องอะไรหรอ"จุนซูยิ้มตอบพร้อมทำหน้าอยากรู้

 

 

"งั้นไปคุยข้างนอกกัน"ยูชอนจับมือจุนซูพาเดินออกไป

 

 

________________

 

 

หลังตึกเรียนคณะของจุนซูกับแจจุงมีสวนขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่มากตั้งอยู่ ภายในสวนมีน้ำตกเล็กๆแล้วก็มีบ่อปลาไว้ให้เชยชมอีกทั้งยังมีโต๊ะไม้และม้านั่งไว้ให้เหล่านักศึกษามานั่งกันได้ตามอัธยาสัญ พวกนักศึกษาต่างชอบมานั่งกันที่นี่เพราะนอกจากสวนจะสวยแล้วบรรยากาศรอบๆด้านยังดีอีกด้วย ยูชอนเลยพาจุนซูมานั่งที่ม้านั่งข้างบ่อปลา

 

 

"นายมีเรื่องอะไรจะคุยกับฉันหรอ" ทันทีที่นั่งลงจุนซูก็เอ่ยปากถาม

 

 

"ฉันมีข่าวดีจะมาบอกนายแหละจุนซู" ยูชอนพูด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มอย่างที่สุดจนจุนซูทำหน้าสงสัย

 

 

"ข่าวดีอะไรหรอ"

 

 

"ก็ยุนโฮน่ะมันบอกว่ามันชอบแจจุงล่ะ" ยูชอนตอบคนรักไป และเมื่อจุนซูได้ยินดังนั้นก็ตาโตทันที

 

 

O________________O

 

 

"จริงหรอยูชอน! อย่ามาล้อฉันเล่นนะ" จุนซูทำหน้าเหลื่อเชี่อ

 

 

"จริงสิ เพราะว่าฉันเพิ่งคุยกับเจ้ายุนโฮมาเมื่อกี๊นี้เอง แล้วฉันก็รีบวิ่งมาบอกนายนี่ไงล่ะ" ยูชอนบอกกับจุนซูที่ตอนนี้เริ่มที่จะเชื่อแล้ว

 

 

"จริงๆนะยูชอน ยุนโฮชอบแจจุงจริงนะ" จุนซูเขย่าแขนยูชอนด้วนความตื่นเต้น

 

 

"ก็จริงน่ะสิจุนซู ฉันบอกนายแล้วไงว่าฉันเพิ่งคุยกับเจ้ายุนโฮมันมาน่ะ"ยูชอนย้ำให้จุนซูแน่ใจอีกครั้ง

 

 

"งั้นก็ดีน่ะสิ แจจุงจะได้สมหวังสักที" จุนซูยิ้มดีใจที่เพื่อนจะได้สมหวังในรักสักที

 

 

"แต่เจ้ายุนโฮมันยังสับนอยู่นะจุนซู" ยูชอนขัดขึ้น

 

 

"ยังไงล่ะ?"จุนซูถามอย่างสงสัย

 

 

"ก็ยุนโฮมันกลัวว่าถ้ามันเกิดชอบแจจุงขึ้นมาแล้วบอกแจจุงไปแจจุงอาจจะรับไม่ได้ก็ได้น่ะสิ แล้วอีกอย่างมันก็มีอึนเฮอยู่แล้วด้วย มันก็เลยรู้สึกผิดต่ออึนเฮน่ะ" ยูชอนบอกในสิ่งที่ตัวเองเพิ่งฟังมาจากปากของยุนโฮให้จุนซูฟัง

 

 

"โถ่เอ๊ย! เรื่องแค่นี้เอง ก็บอกเลิกอึนเฮเขาไปสิ ฉันว่าอึนเฮก็ต้องสงสัยเรื่องยุนโฮกับแจจุงมาตั้งนานแล้วแหละเพราะว่าฉันเคยเห็นยัยนั่นแอบดูมองแจจุงกับยุนโฮตอนที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันหลายครั้งแล้ว" จุนซูบอกยูชอนอย่างไม่สนใจนัก

 

 

"นายเคยเห็นด้วนหรอ? ตอนไหน?" ยูชอนถามด้วยความสงสัยเพราะเขายังไม่เคยเห็นเลยและไม่รู้ว่าเจ้าแมวเมียวนี่ไปแอบเห็นมาตั้งแต่เมื่อไร

 

 

"ใช่สิ มันบังเอิญน่ะ นายไม่ต้องสนใจหรอกน่า" จุนซูตอบยูชอนแล้วจึงเสนอความคิดเห็นว่า "ฉันว่าพวกเราน่าจะช่วยกันทำให้ยุนโฮแน่ใจว่ารักแจจุงแล้วก็สารภาพรักกับแจจุงดีกว่านะ ส่วนแม่อึนเฮนั้นค่อยเอาไว้คิดทีหลังแล้วกัน"

 

 

"ได้เลยจ้าที่รัก ฉันจะช่วยนายเต็มที่เลย" ยูชอนตอบรับจุนซูด้วยใบหน้าที่ยิ้มจนตาหยี

 

 

แล้วยูชอนก็พาจุนซูกลับมาส่งที่ห้องเรียนพร้อมกับแอบขโมยหอมแก้มจุนซูไปหนึ่งที ทำให้จุนซูเขินหน้าแดงด้วยความอายเพื่อนๆที่ต่างส่งเสียงล้อเลียนมาให้และยูชอนก็โบกมือลาทุกคนก่อนที่จะเดินไปเข้าเรียนที่ตึกขณะของตัวเอง

 

 

________________

 

 

หลังเลิกเรียนแจจุงเดินกลับบ้านพร้อมกันกับยุนโฮ วันนี้เขารูสึกว่ายุนโฮดูเงียบผิดปกติไปแต่เขาก็ไม่อยากถามกลัวว่าจะไปรบกวนยุนโฮเข้า จึงเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยโดยไม่ทันสังเกตว่าคนข้างหน้านั้นหยุดเดินแล้ว

 

 

-ปึก-

 

 

"โอ๊ย!" แจจุงร้องออกมา ตัวก็หงายหลังเกือบจะล้มลงพื้นอยู่แล้วถ้าไม่มีอ้อมกอดอันอบอุ่นของยุนโฮมารับไว้ซะก่อน

 

 

และก็ทำให้สายตาของทั้งคู่จ้องสบกันอย่างจัง เหมือนเวลาจะหยุดหมุน แจจุงและยุนโฮทั้งคู่รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นแรงจนมันจะทะลุออกมาข้างนอกอยู่แล้ว

 

 

"เอ่อ...ยุนโฮ" แจจุงพยายามควบคุมสติอารมณ์ของตัวเองเรียกยุนโฮ

 

 

"หืม? อะไรหรอ" ยุนโฮถามทั้งๆที่ตัวเองก็ยังไม่ยอมปล่อยแจจุงออกจากอ้อมแขนนั้นแถมยังกอดแน่นเข้าไปอีก

 

 

"ปล่อยฉันได้แล้ว ฉันอึดอัด" แจจุงที่อยู่ในอ้อมกอดของยุนโฮขอร้องเพราะว่าโดนเจ้าหมีซื่อบื้อมันกอดแน่นจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว

 

 

ยุนโฮเมื่อได้ยินดังนั้นก็ได้สติรีบปล่อยแจจุงให้เป็นอิสระแล้วจึงกล่าวขอโทษ "เอ่อ ฉันขอโทษนะที่หยุดเดินโดยไม่ได้บอกนายน่ะเกือบทำให้นายบาดเจ็บแหนะ"

 

 

"ไม่เป็นไรหรอก นายไม่ต้องขอโทษฉันหรอก ฉันผิดเองแหละที่คิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนไม่ได้ดูทางแล้วชนนายเข้า ฉันขอโทษนะ" แจจุงกล่าวขอโทษยุนโฮ

 

 

"ช่างมันเหอะ เรารีบกลับบ้านกันดีกว่า" ยุนโฮบอกพร้อมกับดึงมือแจจุงมาจับไว้แล้วพูดว่า "เดี๋ยวนายเดินชนอีก ฉันจับไว้จะได้ไม่เป็นไรไง"

 

 

แจจุงแค่ยิ้มรับแล้วเดินไปพร้อมกันกับยุนโฮ ภายในใจตอนนี้ของยุนโฮนั้นรู้สึกว่าอยากจจะกุมมือนี้ไว้ตลอดไป ไม่อยากจะปล่อยไปเลยจริงๆ เพราะว่ามือนี้ช่างนุ่ม บอบบาง น่าทะนุถนอมซะเหลือเกินแถมยังให้ความรู้สึกที่อบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก และถ้าต้องปล่อยมือนี้ไปจริงๆเขาคงจะโง่มากเลยทีเดียวเชียวล่ะ แล้วคนข้างๆนี่ล่ะจะรู้สึกเหมือนกันบ้างหรือเปล่า?

 

 

...ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกมาก่อนเลยนะทั้งๆที่ก็เคยกุมมือนี้ก็หลายต่อหลายครั้ง...

 

 

...แล้วทำไมกับตอนที่จับมืออึนเฮมันถึงไม่รู้สึกอบอุ่นใจแบบนี้...

 

 

...กับอึนเฮก็แค่จับมือไม่เห็นจะรู้สึกอะไรเลย...

 

 

...แค่คิดว่ามันเป็นหน้าที่ของคนที่เป็นแฟนกันก็เท่านั้นเอง...

 

 

...แต่กับคนนี้ช่างแตกต่างกันสิ้นเชิง...

 

 

...เพราะอะไรนั้นก็รู้ดีอยู่แก่ใจอยู่แล้วนี่ ไอ้หมีซื่อบื้อ!...

 

 

...ถ้าเราหยุดเวลาไว้ได้ก็คงจะดีสินะ...

 

 

ด้านแจจุงก็รู้สึกอบอุ่นกับสัมผัสอุ่นๆที่มือของยุนโฮเช่นกัน...ไม่มีเลยสักครั้งที่เขาจะไม่รู้สึกอบอุ่นหัวใจเวลาที่ถูกยุนโฮกุมมือ...ไม่มีเลยสักครั้งที่เขาไม่อยากจะให้มันไม่เป็นแบบนั้นตลอดไป...และไม่มีเลยสักครั้งที่เขาอยากจะให้เวลานี้สิ้นสุดลง

 

 

...เมื่อไรที่นายจะหันมามองฉันสักทีล่ะยุนโฮ...

 

 

...เมื่อไรที่ฉันจะสามารถแสดงออกได้ว่าฉันรักนายแค่ไหน...

 

 

...เมื่อไรที่ฉันจะอยู่กับนายได้โดยที่ไม่มีอึนเฮมาขว้างกัน...

 

 

...เมื่อไรที่ฉันจะบอกว่าฉันรักนายได้...

 

 

...แล้วเมื่อไรที่เราสองคนจะได้รักกันสักที...

 

 

...ถ้าเราหยุดเวลาไว้ได้ก็คงจะดีสินะ...

 

 

________________

 

TBC

 

Shiyorin's Talk : ขอบคุณคนอ่านทุกคนนะคะ พรุ่งนี้ Wonger Girls จะมาไทยแล้ว จะไปดูนะจ๊ะ