Close Friend (2)
posted on 07 May 2008 10:49 by rabbitnoon in Fic-CloseFriend-TVXQClose Friend (Chapter...2)
Author : Shiyorin
Fan fiction : TVXQ
Paring : Yunho x Jaejoong , Yuchun x Junsu and Changmin...
Genre : Romantic, Comedy , Drama
Rate : PG-13
Author's note : Re-post ค่ะ
Warning : ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคYนะคะ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าใครหลงเข้ามาอ่านหรือว่าไม่ชอบหรือรับไม่ได้ ก็ได้โปรดปิดหน้าต่างนี้ไปด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ
Close Friend
: Chapter 2
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดแสงส่องเข้ามากระทบกับใบหน้าหวานๆของแจจุงทำให้เจ้าตัวจำเป็นต้องเปิดเปลือกตาขึ้นมามองบรรยายกาศรอบๆตัว แล้วก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนอนนุ่มในห้องนอนอันแสนสบายของตัวเองทั้งๆที่เมื่อคืนยังจำได้ดีว่าตัวเองนอนอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก สงสัยว่าเมื่อคืนยุนโฮคงจะอุ้มเขาเข้ามาในห้องนี้เป็นแน่ เมื่อนึกถึงยุนโฮแจจุงจึงยิ้มออกมา
...นายใจดีกับฉันอีกแล้วสินะยุนโฮ...
...แล้วนายก็คงจะใจดีกับอึนเฮด้วยสินะ...
แจจุงคิดว่ายุนโฮคงจะไม่ได้ใจดีกับแค่เขาคนเดียวเท่านั้นหรอก เพราะถ้าเป็นอึนเฮยุนโฮก็คงจะใจดีกับเธอไม่น้อยไปกว่าเขาเหมือนกัน
...ก็เขาสองคนเป็นคนรักกันนี่ ยุนโฮก็ต้องใจดีกับเธออยู่แล้ว...
...อย่าคิดว่าตัวเองสำคัญสำหรับยุนโฮคนเดียวสิแจจุง...
...ที่เขาใจดีกับนายก็เพราะว่าเขาเห็นนายเป็นเพื่อนที่ดียังไงเล่า...
...อย่าหวังอะไรให้มากเลยน่า...
...ยังไงเขาก็ไม่มองนายสำคัญอยู่แล้วนี่...
...นอกจากเพื่อนที่แสนดีเท่านั้น...
~~ก๊อก ก๊อก ก๊อก~~
เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้แจจุงหยุดความคิดเรื่องของยุนโฮแล้วขึ้นจากเตียงไปเปิดประตูห้องนอนต้อนรับคนที่จะเข้ามาหา
...เป็นชางมินนั่นเอง สงสัยคงจะหิวข้าว...
" อรุณสวัสดิ์ฮะพี่แจจุง " ชางมินกล่าวทักทายตอนเช้ากับพี่ชายคนสวย
" อรุณสวัสดิ์จ้า~ ชางมิน หิวแล้วหรือไงถึงได้มาปลุกพี่เนี่ย " แจจุงเอ่ยแซวอย่างรู้ทันน้องชายดีว่าที่มาปลุกเนี่ยเพราะว่าหิวข้าว
" โถ่!พี่อ่ะ อย่าแซวผมดิ ผมเขินนะ " ชางมินพูดพร้อมกับบิดตัวไปมาด้วยความเขินที่มีคนรู้ทัน
" งั้นเดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนแล้วจะทำข้างเช้าให้กินนะ " แจจุงบอกกับชางมิน
" ครับ " ชางมินตอบรับในขณะที่แจจุงกำลังเดินเข้าห้องน้ำไป แล้วเขาก็ออกมาจากห้องนอนของแจจุงเจอเข้ากับยุนโฮที่เปิดประตูออกมาจากห้องนอนของตัวเองพอดี
" อรุณสวัสดิ์ครับพี่ยุนโฮ " ชางมินทักทาย
" หวัดดีชางมิน แจจุงตื่นแล้วหรอ? " ยุนโฮทักตอบพร้อมกับถามถึงแจจุง
" ครับ พี่แจจุงบอกว่าอาบน้ำเสร็จแล้วจะมาทำอาหารเช้าให้ครับ " ชางมินตอบยุนโฮอย่างละเอียด
" งั้นเราไปดูทีวีรอแจจุงกันดีกว่า " ยุนโฮเอ่ยชวนชางมิน
" ครับ " ชางมินตอบรับเพราะว่าจริงๆแล้วเขาก็ตั้งใจจะไปดูทีวีรอพี่แจจุงอยู่แล้ว
_______________
เมื่อทุกคนกินข้าวเสร็จแล้วก็มานั่งรวมกันอยู่ที่ห้องรับแขก โดยมีชางมินนั่งกินขนมอยู่ที่พื้น จุนซูนั่งซบไหล่ของยูชอนโดยที่ยูชอนก็เอามือของตัวเองกอดเอวของจุนซูเอาไว้หลวมๆ ส่วนยุนโฮกับแจจุงนั่งอยู่บนโซฟาอีกด้านหนึ่ง แล้วยุนโฮก็พูดขึ้นมาว่า
" วันนี้วันเสาร์พวกนายไปไหนกันรึเปล่า? "ยุนโฮถามทุกคนในบ้าน
" ก็ถ้าไปแล้วฉันกับจุนซูจะนั่งอยู่ตรงนี้หรือไงล่ะฮะ ไอ้คุณหมีซื่อบื่อ " ยูชอนตอบยุนโฮไปแบบกวนๆ แต่ยุนโฮก็ไม่ถือสาได้แต่ยิ้มขำๆให้กับความกวนประสาทของเพื่อน
" ทำไมหรอยุนโฮ " จุนซูที่กำลังนั่งซบไหล่ยูชอนอยู่ถามขึ้นแทนทุกคน
" คือว่าวันนี้อึนเฮเขาจะมาทานข้าวเย็นที่นี่เย็นนี้ ฉันก็เลยถามว่าพวกนายจะไปไหนกันรึเปล่าไง เพราะฉันอยากให้พวกนายอยู่พร้อมหน้ากันเย็นนี้น่ะ " ยุนโฮบอกกับทุกคนด้วยหน้าตายิ้มแย้ม แต่แจจุงกลับสะดุ้งเล็กน้อยกับคำบอกเล่าของยุนโฮที่ได้ยินเมื่อครู่นี้ จุนซู ยูขอน และชางมินต่างจับปฏิกิริยาของแจจุงได้แต่ก็ไม่สามารถคัดค้านยุนโฮได้เพราะอึนเฮเป็นคนรักของยุนโฮ
" ได้สิยุนโฮ วันนี้พวกเราก็ออกไปไหนกันอยู่แล้ว งั้นฉันจะทำเนื้อย่างเลี้ยงอึเฮเขาแล้วกันนะ " แจจุงพยายามควบคุมเสียงของตัวเองให้เป็นปกติที่สุดตอบยุนโฮไป
" ขอบใจนะแจจุง รักนายจัง ^_^ " ยุนโฮเข้าไปกอดแจจุงแล้วหอมแก้มอันขาวเนียนของแจจุงแรงๆหนึ่งทีเป็นการขอบคุณ
แจจุงแค่ยิ้มตอบยุนโฮแล้วลุกขึ้นไปทำงานบ้านกับเตรียมข้าวของสำหรับมื้อเย็นที่จะมีอึเฮมาร่วมด้วยเย็นนี้ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องคิดมากเรื่องของอึนเฮกับยุนโฮ จุนซูกับยูชอนและชางมินต่างมองไปที่ทั้งสองคนแล้วก็หันมาสบตากันเองพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ
...เฮ้อ~ ความรัก...
...มันทำให้คนเราทำได้ทุกอย่างเพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข...
...ถึงแม้ว่าตัวเองจะต้องเจ็บปวดทรมานขนานไหนก็ตาม...
_______________
อึนเฮมาถึงที่บ้านของยุนโฮตอนเย็นมากแล้ว ที่มาช้าก็เพราะว่าเธอมัวแต่ไปเลือกซื้อผลไม้มาฝากยุนโฮและเพื่อนๆของเขาอีกสี่คนน่ะสิ เลยทำให้เสียเวลาไปพอสมควร อึนเฮรู้ว่ายุนโฮอยู่บ้านเดียวกันกับแจจุง ยูชอน จุนซู และยังมีรุ่นน้องของแจจุงที่ชี่อชางมินอีกคนหนึ่งด้วย ยุนโฮเคยเล่าให้เธอฟัง
...อยู่บ้านเดียวกันกับแจจุงด้วยสินะยุนโฮ...
เมื่อก่อนตอนที่เธอสารภาพรักกับยุนโฮแล้วเริ่มคบกันเมื่อปีที่แล้ว เธอยังเคยสงสัยเลยว่ายุนโฮกับแจจุงอาจจะไม่ได้เป็นเพียงแค่เพื่อนกันธรรมดา เพราะว่าเธอสังเกตเห็นสายตาที่แจจุงมองยุนโฮนั้นมันเหมือนมีความหมายซ่อนอยู่มากกว่าแค่คำว่าเพื่อนธรรมดา และสายตาที่ยุนโฮมองแจจุงก็ช่างอ่อนโยน ใจดี และอบอุ่นมากกว่าที่มองเธอด้วยซ้ำ เธอจึงถามยุนโฮว่า
" ยุนโฮ คุณกับแจจุงน่ะเป็นแค่เพื่อนกันธรรมดาจริงๆหรอ? " อึนเฮถามด้วยความสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่
" ก็จริงน่ะสิ ถ้าผมกับแจจุงเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วคุณจะให้ผมกับแจจุงเป็นอะไรกันล่ะ? " ยุนโฮถามอึนเฮกลับบ้าง ในใจก็รู้สึกขำเล็กน้อยที่อึนเฮถามเขาแบบนั้น
" แต่ใครๆก็คิดว่าคุณกับแจจุงน่ะเป็นมากกว่าแค่เพื่อนกันธรรมดา " ยังยังคงซักต่อไป
" ก็แล้วใครๆที่ว่าน่ะใครกันล่ะ " ยุนโฮถามกลับอีกครั้งแต่อึนเฮไม่ตอบคำถาม ยุนโฮจึงอธิบายความจริงให้อึนเฮฟัง
" คือว่าฉันกับแจจุงน่ะ เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้ว เราสนิทกันมาก เอาใจใส่ดูแลกันมาตลอดและจนถึงตอนนี้ก็ยังคงเป็นแบบนั้นอยู่ คนที่ไม่รู้จักฉันกับแจจุงเขาก็มักจะคิดว่าฉันกับแจจุงเป็นคนรักกันยังไงล่ะ " ยุนโฮอธิบายให้อึนเฮฟังจนจบ แววตาของยุนโฮตอนที่กำลังอธิบายนั้นมันช่างอ่อนโยนเสียจริงๆเมื่อพูดถึงแจจุง
" อ่อ~ เป็นแบบนี้นี่เอง " อึนเฮพูดออกมาเบาๆ แต่เธอก็ยังคงไม่หายสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่อยู่ดี เพราะว่าภาพที่เธอเคยเห็นมันฟ้องอยู่ตำตาว่ายุนโฮน่ะชอบแจจุงอยู่ แล้วตอนที่เธอฟังยุนโฮอธิบายเรื่องของเขากับแจจุงแววตาของยุนโฮนั้นช่างดูอบอุ่นและอ่อนโยนเสียเหลือเกิน
...เอาเป็นว่าฉันจะพยายามเชื่อในสิ่งที่คุณอธิบายมาล่ะกันนะยุนโฮ...
หลังจากวันนั้นอึนเฮก็ไม่เคยถามถึงความสัมพันธ์ของยุนโฮกับแจจุงอีกเลย แต่เธอก็จะคอยเฝ้ามองคนทั้งสองอยู่ห่างๆ เผื่อว่าสักวันเธอจะเข้าใจอะไรบางอย่างในตัวของทั้งสองคนมากขึ้น แล้วก็ตัดสินใจว่าเธอจะทำอย่างไรต่อไปดี
~~ปิ๊งป่อง~~
เสียงกดออดที่หน้าบ้านดังขึ้นบอกถึงการมาเยือนของคนที่ยุนโฮได้บอกเอาไว้ว่าจะมาทานข้าวเย็นที่บ้านด้วยกันเย็นนี้
" เดี๋ยวฉันไปเปิดประตูเองนะ " ยุนโฮบอกกับทุกคนที่อยู่ในห้องรับแขก แล้วรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูให้กับคนที่ยืนรออยู่หน้าประตู
" สวัสดีอึนเฮ เข้ามาก่อนสิ " ยุนโฮทักทายคนรักและเชิญเธอเข้ามาในบ้าน
" สวัสดียุนโฮ " อึนเฮทักตอบ แล้วยุนโฮก็พาเธอดินเข้าไปยังห้องรับแขกที่ทุกคนกำลังรออยู่
" สวัสดีค่ะทุกคน " อึนเฮโค้งอย่างนอบน้อมให้กับแจจุง ยูชอน จุนซู และชางมินที่นั่งกันอยู่ที่โซฟา
" สวัสดีคร้าบ~~ " ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนกล่าวทักตอบอึนเฮแล้วโค้งอย่างนอบน้อมให้เธอเช่นกัน
" นี่คือยูชอน คนที่ยืนอยู่ข้างๆคือจุนซูแฟนของเขา แล้วเจ้าเด็กนี่ก็คือชางมินเด็กอัจฉริยะที่เห็นแก่กินเป็นที่สุดที่ฉันเคยเล่าให้ฟังน่ะ " ยุนโฮแนะนำทั้งสามคนกับอึนเฮ " ส่วนแจจุงเธอก็คงจะรู้จักแล้วนะ "
" จ้า~ ฉันซื้อผลไม้มาฝากพวกคุณทุกคนด้วยนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ฉันมาช้าไปหน่อยน่ะคะ " อึนเฮยิ้มให้ทุกคนพร้อมกับกล่าวขอโทษที่ทำให้ทุกคนต้องรอเธอนาน
" ไม่เป็นไรหรอกครับ ขอบคุณนะครับสำหรับของฝาก " ยูชอนกล่าวขอบคุณแทนทุกคน โดยเฉพาะชางมินที่จ้องมองแต่ถุงใบนั้นอย่างเอาเป็นเอาตายเมื่อรู้ว่าข้างในคือของกิน
" ฉันว่าเรามาทำเนื้อย่างกันดีกว่านะ อึนเฮคงจะหิวแล้วล่ะ " แจจุงพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปรับถุงใส่ผลไม้จากอึนเฮเอาเข้าไปไว้ในครัว โดยมีจุนซูและยูชอนตามไปช่วยนำอาหารและอุปกรณ์ที่ต้องใช้ออกมา
แล้วบรรยากาศภายในโต๊ะอาหารของเย็นวันนี้ก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะของคนทั้งหกคน ที่ต่างกำลังมีความสุขกับการกินเนื้อย่างและเรื่องเล่าต่างๆที่แต่ละคนนำมาเล่าสู่กันฟัง ถึงแม้ว่าแจจุงจะดูไม่ค่อยสดใสร่าเริงสักเท่าไรแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าทุกคนแล้วเขาต้องเก็บความเศร้าไว้ข้างในไม่แสดงออกมาให้ใครเห็น เพราะเขาไม่อยากเป็นคนทำให้บรรยากาศในเย็นวันนี้ต้องพังลงเพียงเพราะเขาไม่ชอบอึนเฮที่เป็นคนรักของยุนโฮ
_______________
ตอนกลางคืนแจจุงนอนไม่ค่อยหลับเนื่องจากว่าเห็นยุนโฮคอยเอาอกเอาใจอึนเฮเมื่อตอนเย็น เขาจึงเดินออกมามองดูวิวที่ริมระเบียงหน้าบ้านดับความว้าวุ่นในใจของตัวเอง เขาเคยภาวนาว่าขอให้ยุนโฮกับอึนเฮเลิกกันสักทีเผื่อว่ายุนโฮจะเห็นเขาสำคัญบ้าง แต่มันก็ช่างเป็นการกระทำที่ไม่ดีเอาเสียงเลย เพราะถึงแม้ว่าจะไม่มีอึนเฮยังไงๆยุนโฮก็อาจจะยังเห็นเขาเป็นแค่เพื่อนสนิทอยู่ดี
ระหว่างที่แจจุงกำลังยืนอยู่ที่ระเบียงหน้าบ้านนั้น ยุนโฮที่เปิดประตูออกมาจากห้องนอนของตัวเองกะว่าจะเดินไปกินน้ำในครัว แต่สายตาของเขากลับเห็นร่างบางของใครคนหนึ่งกำลังกำลังยืนอยู่ที่ระเบียง
...นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว ใครกันมายืนที่ระเบียงเนี่ย...
ยุนโฮจึงเพ่งสายตามองไปที่คนๆนั้นก้พบว่าคือแจจุงจึงเดินเข้าไปหา
" ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะ หืม? " ยุนโฮถามแจจุง
" นอนไม่ค่อยหลับน่ะ ก็เลยออกมาคิดอะไรเล่นๆ " แจจุงตอบยุนโฮ สายตาก็ยังคงมองออกไปข้างหน้าไม่ได้หันหน้ากลับมามองที่คนถามเลย
แสงจันทร์ยามค่ำคืนที่ส่องกระทบกับใบหน้าหวานของแจจุงทำให้ใบหน้านั้นช่างดูสวย งดงาม น่ารัก และน่าทะนุถนอมมากยิ่งขึ้น ยุนโฮมองภาพนั้นเหมือนกับถูกสะกดด้วยมนต์ เขาไม่เคยเห็นแจจุงยามนี้เลยและไม่คิดเลยว่าแจจุงจะสวยขนาดนี้
...นายนี่น่ารักจังนะ สวยเหมือนผู้หญิงเลย...
แจจุงรู้ตัวว่าตัวเองกำลังถูกยุนโฮจ้องมองอยู่จึงหันหน้ามาหายุนโฮแล้วถามว่า
" มองอะไรหรอยุนโฮ มีอะไรติดที่หน้าฉันหรือไง " ถามพลางเอามือลูบที่ใบหน้าหวานๆของตัวเอง
ยุนโฮเมื่อได้ยินที่แจจุงถามก็รู้สึกตัวตื่นจากภวังค์จึงตอบแจจุงไปว่า
" เปล่าหรอกไม่มีอะไร ฉันว่านายไปนอนได้แล้วนะดึกแล้ว เดี๋ยวจะไม่สบาย "บอกไปด้วยความเป็นห่วงและยกมือขึ้นลูบหัวแจจุงเบาๆ
" งั้นราตรีสวัสดิ์นะ " แจจุงยิ้มให้ยุนโฮแล้วเดินเข้าห้องนอนของตัวเองไป
ยุนโฮรู้สึกแปลกๆกับความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อแจจุงเมื่อครู่นี้
...ทำไมเราต้องใจเต้นตอนที่มองแจจุงด้วย...
...รึว่าเราไม่สบาย...
ยุนโฮยกมือขึ้นมาแตะที่หน้าผากตัวเอง
...ตัวก็ไม้ได้ร้อนนี่หว่า...
...ช่างมันเหอะน่า อย่าคิดฟุ้งซ่านสิยุนโฮเอ๋ย แจจุงเขาเป็นเพื่อนนายนะ...
...แล้วนายก็มีคนรักอยู่แล้วด้วย...
...อย่าลืมสิ ไอ้หมีซื่อบื่อ...
" โอ๊ย! หยุดคิดแล้วไปนอนได้แล้วน่ายุนโฮ " บอกกับตัวเองให้พยายามไม่คิดมากเพราะยังไงแจจุงก็เพื่อนเขาและยังเป็นเพื่อนที่ดีเสมอมาด้วย
ยุนโฮล้มเลิกความคิดเรื่องของแจจุงแล้วเดินเข้าห้องนอนของตัวเองบ้าง โดยไม่สงสัยว่าตัวเขาเองนั้นกำลังมีความรู้สึกที่เปลี่ยนไปกับใครอีกคนที่เขาเองมีมันมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่เคยรู้ตัวเลยสักครั้งก็เท่านั้นเอง
...อีกไม่นานหรอกแจจุง...
...ยุนโฮเขาก็จะรักนายเอง...
...รอหน่อยนะ..
_______________
TBC
Shiyorin's Talk : ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านเลยนะคะ ดีใจมากๆเลย คิดว่าจะไม่มีคนอ่านซะแล้วสิ ขอบคุณจริงๆค่ะ แล้วก็นะ เจิญ.....ดีใจมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่เข้ามาเยี่ยมน้า~ อยากเจอเจิญจัง เมื่อไรเราจะได้เจอกันอีกอ่ะ คิดถึงงงงงงงงงงงงงงง
#1 By wanipook on 2008-05-07 10:53