Close Friend (Chapter...1) 

Author : Shiyorin

Fan fiction : TVXQ

Paring : Yunho x Jaejoong , Yuchun x Junsu and Changmin...

Genre : Romantic , Comedy , Drama

Rate : PG-13

Author's note : Re-post ค่ะ

Warning :  ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคYนะคะ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น ถ้าใครหลงเข้ามาอ่านหรือว่าไม่ชอบหรือรับไม่ได้ ก็ได้โปรดปิดหน้าต่างนี้ไปด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

Close Friend

: Chapter 1

~~ เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป ~~

ประโยคนี้สำหรับคนทั่วไปแล้วอาจจะคิดว่ามันเป็นประโยคที่ให้ความรู้สึกปลื้มกับมิตรภาพที่จะคงอยู่ตลอดไปตราบนานเท่านาน...

แต่สำหรับบางคนมันกลับให้ความรู้สึกที่ตรงกันข้าม โดยเฉพาะคนที่แอบรักเพื่อนสนิทของตัวเอง คำว่า"เพื่อนกันตลอดไป"นั้นไม่ว่าฟังอีกสักกี่ครั้งมันช่างเจ็บปวดทรมานเหลือเกิน เพราะรู้ว่าไม่สามารถที่จะเป็นอย่างอื่นไปได้...นอกจากเพื่อนเท่านั้น...

_______________

คิม แจจุง หนุ่มหน้าหวานราวกับผู้หญิง ที่ใครๆหลายคนไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายต่างให้ความสนใจกันท้วนหน้า กำลังนั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะม้าหินโต๊ะประจำที่เขาและเพื่อนๆมักจะมานั่งด้วยกันเสมอๆภายในมหาวิทยาลัยแห่งนี้

ตอนเย็นๆแจจุงมักจะมานั่งคิดอะไรเพลินๆคนเดียวก่อนกลับบ้านทุกวัน เนื่องจากว่าต้องรอใครคนหนึ่งกลับบ้านพร้อมกันด้วย และคนๆนั้นก็คือ จอง ยุนโฮ

" เฮ้ ! แจจุง " ยุนโฮที่เพิ่งเสร็จจากการเรียนเดินโบกมือเรียกแจจุงด้วยความร่าเริงแจ่มใส

" ยุนโฮ เรียนเสร็จแล้วหรอ? " แจจุงที่กำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆอยู่สะดุ้งเล็กน้อยกับเสียงที่ดังมาแต่ไกล แต่ก็สามารถรักษาท่าทีให้เป็นกลับมาปกติได้

" อืม ใช่ แล้วนายรอนานหรือเปล่า " ว่าพลางเลื่อนมือขึ้นไปปัดปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าของแจจุงให้พ้นทาง

มันเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วสำหรับการกระทำอันแสนหวานแบบนี้ของยุนโฮ ใครต่างก็คิดว่าทั้งสองคนเป็นมากกว่าแค่เพื่อนกันธรรมดา แต่หารู้ไม่ว่าความจริงแล้วไม่ใช่เลย เพราะว่ายุนโฮมีคนสำคัญของเขาอยู่แล้ว สำหรับแจจุงที่เป็นเพียงเพื่อนที่คบกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมก็คงจะเป็นได้แค่เพื่อนสนิทเท่านั้น เมื่อคิดแล้วแจจุงก็หน้าเศร้าลงจนยุนโฮสงสัยเลยถามขึ้น

" นายเป็นอะไรรึเปล่า ปวดหัวหรอ " พูดแล้วก็เอาหน้าผากของตัวเองก้มลงมาแตะกับหน้าผากของแจจุง " ตัวก็ไม่ร้อนนี่นา หรือว่ามีเรื่องไม่สบายใจอะไรรึเปล่า บอกฉันได้นะ "

" ไม่มีหรอก ฉันสบายดี " แจจุงส่ายหน้าปฏิเสธ " เรากลับบ้านกันดีกว่า "

" เอ่อ คือว่า...แจจุง ฉัน " ยังไม่ทันที่ยุนโฮจะพูดจบก็มีเสียงใสๆของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นขัดซะก่อน

" ยุนโฮ ! " เสียงของ ฮัน อึนเฮ แฟนสาวของยุนโฮเรียก

" ฉันเรียนเสร็จแล้ว อ้าว ! หวัดดีจ้า แจจุง " อึนเฮพูดกับยุนโฮแล้วหันมาทักทายแจจุง

" หวัดดี อึนเฮ " แจจุงทักตอบเธอ

" คือว่าฉันกับอึนเฮเรานัดกันว่าจะไปกินไอศกรีมกันเย็นนี้น่ะ " ยุนโฮบอกกับแจจุง " ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้บอกนายให้เร็วกว่านี้ " ยุนโฮทำหน้าเศร้ากลัวแจจุงจะโกรธที่ต้องนั่งรอเขา

" ไม่เป็นไรหรอก " แจจุงตอบเพื่อให้ยุนโฮหายสบายใจ ทำให้ยุนโฮยิ้มได้

" นายจะไปด้วยกันไหม? " ยุนโฮถาม

" ไม่ล่ะ ฉันมีงานต้องทำ เชิญพวกนายตามสบายเถอะ " แจจุงบอกปฏิเสธพร้อมกับยิ้มให้ ทั้งที่ในใจลึกๆนั้นกำลังเศร้า

" งั้นฉันไปก่อนนะ กลับบ้านดีๆล่ะ บ๊ายบาย ไปกันเถอะอึนเฮ " ยุนโฮบอกลาแจจุงแล้วเดินไปกับอึนเฮที่ยิ้มนิดๆให้แจจุงก่อนไป

แจจุงมองภาพนั้นด้วยความอิจฉา อิจฉาที่อึนเฮเป็นคนรักของยุนโฮ...

_______________

ที่บ้านแจจุงเดินกลับมาบ้านคนเดียวโดยไม่มียุนโฮ

" พี่แจจุงกลับมาแล้ว ! " เสียงของ ชิม ชางมิน น้องชายสุดที่รักของแจจุงตะโกนบอกถึงการกลับมาของแจจุงให้คนในบ้านได้รับรู้

" กลับมาแล้วหรอ " เสียงหวานแหบๆของ คิม จุนซู เพื่อนรักเอ่ยทัก ข้างๆกันนั้นมีชายหนุ่มร่างสูง หน้าตาหล่อเหลาเดินเคียงข้างมาด้วย

" อ้าว แล้วเจ้ายุนโฮล่ะ? " ชายหนุ่มร่างสูงนาม ปาร์ค ยูชอน ถามขึ้น เขาเป็นเพื่อนของยุนโฮและเป็นคนรักของจุนซู

" ยุนโฮไปกินไอศกรีมกับอึยเฮน่ะ คงจะกลับช้าหน่อย พวกเราก็กินข้าวเย็นกันสี่คนแล้วกันนะ เดี๋ยวฉันไปทำกับข้าวก่อน " พูดจบก็เดินเข้าครัวไป

" น่าสงสารพี่แจจุงเนอะ "ชางมินพูดขึ้นเศร้าๆหลังจากที่แจจุงเข้าครัวไปแล้ว

" ใช่ เมื่อไรยุนยุนโฮจะรู้ตัวซะทีนะ ว่าตัวเองน่ะรักแจจุงมากกว่าแม่อึคนเฮคนนั้นน่ะ " จุนซูพูอย่างเคืองนิดๆในความซื่อบื่อของยุนโฮ

" ฉันว่าสักวันเจ้านั่นจะต้องรู้และเข้าใจตัวเองนะ เพียงแต่มันอาจจะต้องใช้เวลานานหน่อยเท่านั้นเอง " ยูชอนพูดอย่างกับรู้ดีว่ายุนโฮจะเข้าใจตัวเองได้จริงๆอย่างนั้นแหละ

" ผมก็ขอให้เป็นอย่างนั้น ตอนนี้ผมว่าเราไปรอกินข้าวกันดีกว่า ผมหิวจนจะกินพวกพี่ทั้งสองคนได้อยู่แล้วนะ " ชางมินพูดแล้วเดินนำเข้าไปในครัว ส่วนยูชอนกับจุนซูหัวเราะขำๆกับความเห็นแก่กินของน้องชายแล้วจึงเดินตามไป

ที่บ้านหลังนี้ แจจุง จุนซู ยูชอน ยุนโฮ และชางมิน นั้นอยู่ด้วยกัน เพราะว่าต่างคนต้องเข้ามามหาวิทยาลับในกรุงโซลจึงต้องจากบ้านจากครอบครัวมาอยู่คนเดียว ตอนที่เข้ามหาวิทยาลัยแจจุงกับยุนโฮเรียนคนละขณะกันเลยทำให้ยุนโฮรู้จักับยูชอนส่วนแจจุงนั้นเรียนคณะเดียวกันกับจุนซูเลยทำให้ทั้งสี่คนรู้จักและสนิทกัน ส่วนยูชอนเมื่อเห็นจุนซูครั้งแรกก็หลงรักเขาจึงพยายามจีบจุนซูจนได้เป็นคนรักกัน ยูชอนจึงชวนทุกคนเข้ามาอยู่บ้านเดียวกันกับเขาที่พ่อแม่ของเขาซื้อไว้ให้ก่อนจะไปอยู่อเมริกา และแจจุงก็ขอเอาชางมินรุ่นน้องคนที่แจจุงรักเหมือนน้องชายแท้ๆมาอยู่ด้วยอีกคนหนึ่ง บ้านหลังนี้จึงเปรียบเสมือนกับครอบครัวเล็กๆที่มีแต่ความอบอุ่นให้กันเสมอมา

_______________

ตอนกลางคืนเวลาประมาณสี่ทุ่ม ยุนโฮกลับเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มมีความสุขหลังจากที่ไปกินไอศกรีมกับอึนเฮมา เมื่อเข้ามาในบ้านยุนโฮพบว่าทุกคนได้เข้านอนกันหมอแล้วเว้นแต่แจจุงเท่านั้นที่รอเขากลับมาจนเผลอหลับคาทีวีอยู่ที่โซฟา

ยุนโฮเห็นดังนั้นก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ เพราะว่าเมื่อไรที่ยุนโฮยังไม่กลับบ้านแจจุงก็มักจะนั่งรอจนเขากลับมาทุกครั้ง จนบางครั้งก็หลับคาทีวีที่เปิดดูเพื่อรอเขาทิ้งไว้เขาจึงต้องกลับมาปิดมันเสียทุกครั้งไป

และคืนนี้ก็เป็นอีกคืนหนึ่งที่เขากลับมาบ้านช้าจนแจจุงหลับไปก่อนที่เขาจะกลับ ยุนโฮเห็นว่าแจจุงกำลังหลับสบายเพราะว่าที่ใบหน้าของแจจุงปรากฎรอยยิ้มบางๆแต้มอยู่ ทำให้ดูหน้ามองมากยิ่งขึ้น

...คงจะกำลังฝันดีอยู่สินะ...

ยุนโฮคิดแล้วก็ช้อนตัวร่างบางของแจจุงขึ้นมาไว้ในอ้อมแขน กอดกระชับแน่นเพื่อป้องกันไม่ให้แจจุงตกลงมา เขาไม่อยากที่จะปลุกแจจุงเพราะเห็นว่ากำลังฝันดีจึงตัดสินใจอุ้มแจจุงไปส่งที่ห้องนอนเหมือนกับทุกครั้งที่ผ่านมา

เมื่อวงางตัวแจจุงลง ยุนโฮก็ก้มหน้าลงมาจูบที่หน้าผากพร้อมกับกระซิบที่ข้างหูกล่าวคำว่า"ราตรีสวสดิ์"แล้วเขาก็ออกจากห้องนอนของแจจุงไป เดินตรงไปยังห้องนอนของตัวเองที่อยู่ตรงข้ามกับห้องของแจจุง โดยที่ไม่สงสัยเลยว่าตัวเองทำแบบนั้นทำไม...

_______________

 TBC

ปล. ลงยากลงเย็นจริงๆ